26 مه 2023- محققان در مطالعه ی اخیراً منتشر شده در مجله ی گزارشات علمی، ارتباط بین تغییر سطح کلسترول تام، پس از تشخیص دیابت نوع 2 نسبت به قبل از تشخیص آن، و خطر بیماری قلبی عروقی(CVD) را ارزیابی کردند.
بیماری های قلبی عروقی، علت اصلی مرگ و میر جهانی است. دیابت نوع 2، دروازه ای به سمت بیماری های قلبی عروقی است. یک مطالعه نشان داده است که بیماری عروق کرونر قلب (CHD) و خطر سکته مغزی در بیماران دیابتی نسبت به افراد غیر دیابتی بیشتر است. انتظار می رود شیوع جهانی دیابت نوع 2 تا سال 2030 از 10 درصد فراتر رود. بنابراین، پیشگیری ازCVD ، در افراد مبتلا به دیابت می تواند برای سلامت عمومی اهمیت داشته باشد.
هایپرکلسترولمی، یک عامل خطر مهم برای CVD است و اثرات نامطلوب آن بر CVD می تواند در افراد مبتلا به بیماریهای متابولیکی، به عنوان مثال دیابت نوع 2، مشهودتر باشد. بیماران دیابتی ممکن است بیشتر در معرض تأثیر منفی هایپرکلسترولمی بر خطربیماری های قلبی عروقیباشند. با این وجود، تشخیص دیابت نوع 2، اغلب منجر به تغییرات مثبت در شیوه زندگی می شود که به کاهش هایپرکلسترولمی یا خطر CVD کمک می کند.
در مورد این مطالعه
در مطالعه ی اخیر، محققان رابطه بین تغییر در سطوح کلسترول تام قبل و بعد از تشخیص دیابت نوع 2 را با خطربیماری های قلبی عروقیبررسی کردند. آنها شرکت کنندگان مبتلا به دیابت نوع 2 را از سال 2003 تا 2012 از خدمات بیمه سلامت ملی - گروه غربالگری سلامت در کره انتخاب کردند. بیماران با استفاده از طبقهبندی بینالمللی بیماریها، کدهای ویرایش دهم (ICD-10) و بر اساس سابقه تجویز داروهای ضد دیابت، شناسایی شدند.
سطح کلسترول تام در گردش خون، پس از یک دوره هشت ساعته ناشتا اندازه گیری شد. سطوح کلسترول تام دو سال قبل و بعد از تشخیص دیابت نوع 2 به سطوح پایین(کمتر از 180 میلی گرم بر دسی لیتر) متوسط(180 تا 239 میلی گرم بر دسی لیتر) و بالا(مساوی یا بیش از 240 میلی گرم بر دسی لیتر) طبقه بندی گردید. به این ترتیب، شرکت کنندگان بر اساس تغییر در سطوح کلسترول تام در هر گروه به سه زیر گروه شامل تغییر کم، تغییر متوسط و تغییر شدید پس از تشخیص دیابت نوع 2 نسبت به قبل از تشخیص این بیماری طبقه بندی شدند(شامل زیر گروههای کلسترول بالا با تغییر کم، کلسترول بالا با تغییر متوسط، کلسترول بالا با تغییر زیاد؛ کلسترول متوسط با تغییر کم، کلسترول متوسط با تغییر متوسط، کلسترول متوسط با تغییرشدید؛ کلسترول پایین با تغییر کم، کلسترول پایین با تغییرمتوسط و کلسترول پایین با تغییر شدید).
پیامد اولیه بروزCVD غیر کشنده بود. پیامد ثانویه بروز سکته مغزی یا CHD بود. محققان، احتمال بروز تجمعی CVD را با توجه به تغییرات در سطوح کلسترول تام محاسبه کردند. نسبت های خطر پیامدها با استفاده از مدل خطرات متناسب کاکس محاسبه شد. علاوه بر این، محققان تجزیه و تحلیل زیر گروهی را با توجه به استفاده از داروهای کاهنده ی چربی انجام داد. تجزیه و تحلیل حساسیت به کسانی که از استاتین استفاده می کردند، محدود شد.
یافته ها
این مطالعه شامل 23821 شرکت کننده بود. 9.9 درصد مبتلا به CVD تشخیص داده شدند. بروزCHD و سکته مغزی به ترتیب 4.9 درصد و 5.1 درصد از شرکت کنندگان اتفاق افتاد. احتمال استفاده از داروهای کاهش دهنده چربی توسط بیمارانی که پس از تشخیص دیابت نوع 2، سطح کلسترول تام آنها افزایش یافته بود در مقایسه با افرادی که سطوح کلسترول تام آنها بدون تغییر یا ثابت مانده بود، بیشتر بود. همچنین شاخص توده بدنی، گلوکز سرم ناشتا، فشار خون، آسپارتات ترانس آمیناز، آلانین ترانس آمیناز در گروهی که کلسترول تام آنها افزایش یافته بود، بیشتر بود و این افراد فعالیت بدنی کمتری در مقایسه با گروه بدون تغییر کلسترول تام،داشتند.
داروی مورد استفاده ی اکثر شرکت کنندگان برای کاهش چربی از استاتین ها بود. احتمال بروزتجمعیCVD غیر کشنده در بین بیماران دیابت نوع 2 به طور قابل توجهی در گروههای کلسترول پایین با تغییر متوسط، کلسترول پایین با تغییر شدیدو کلسترول متوسط با تغییر شدید، افزایش یافت. برعکس، در گروه های کلسترول متوسط با تغییر کم، کلسترول بالا با تغییر متوسط و کلسترول بالا با تغییرکم به طور قابل توجهی کمتر بود. سطوح بالاتر و پایین ترکلسترول تام پس از تشخیص دیابت نوع 2 به ترتیب با افزایش و کاهش خطر CVD همراه بود.
خطر ابتلا به CVD در گروههای کلسترول کم با تغییر متوسط وکلسترول کم با تغییر شدید، افزایش یافت، اما در گروه کلسترول بالا با تغییر متوسط در میان شرکتکنندگانی که از داروهای کاهش دهنده چربی استفاده نمیکردند، کاهش یافت. در بین بیمارانی که از این داروها استفاده می کردند، خطر ابتلا بهCVD در گروه کلسترول کم با تغییر متوسط بیشتر، اما در گروه های کلسترول بالا با تغییر متوسط و کلسترول بالا با تغییر کم، کمتر بود. هیچ شواهدی مبنی بر تداخل بین استفاده از داروهای کاهنده چربی و تغییر در سطوح کلسترول تام در تجزیه و تحلیل زیر گروهی وجود نداشت.
ارتباط تغییر در سطوح کلسترول تام با خطر CHD یا سکته مغزی در تمام زیرگروه ها سازگار بود اما در تجزیه و تحلیل زیر گروهی با در نظر گرفتن استفاده از داروهای کاهنده چربی، متفاوت بود. با این حال، نتایج در تجزیه و تحلیل حساسیت محدود به کاربران استاتین، متفاوت نبود. علاوه بر این، محققان با دادههای مربوط به کلسترول با چگالی بالا (HDL-C) یا لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL-C) و تری گلیسیرید، تجزیه و تحلیلهایی را در شرکتکنندگان انجام دادند.
هیچ ارتباطی بین خطر CVD و تغییرات در سطوح تری گلیسیرید و HDL-C قبل و بعد از تشخیص دیابت نوع 2 وجود نداشت. با این حال، افزایش 10 میلی گرم در دسی لیتر در سطوح LDL-C پس از تشخیص دیابت نوع 2 نسبت به سطوح قبل از تشخیص، با خطر بالاتر CVD و CHD، به ویژه در میان افرادی که از داروهای کاهش دهنده چربی استفاده می کردند، مرتبط بود.
نتیجه گیری
در مجموع، افزایش سطح کلسترول تام در بیماران دیابت نوع 2 نسبت به سطوح قبل از تشخیص با خطر بالاترCVD همراه بود، در حالی که سطوح کاهش یافته ی کلسترول تام با خطر CVD کمتر مرتبط بود، صرف نظر از استفاده از داروهای کاهش دهنده چربی. نتایج برای خطر سکته مغزی و CHD سازگار بود. با وجود استفاده از داروهای کاهنده چربی، در زنان بیشتر احتمال داشت که هیچ بهبودی در سطوح کلسترول تام رخ ندهد. بنابراین، این یافته ها نشان می دهد که مدیریت سطوح کلسترول تام در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 ممکن است از نظر بالینی در کاهش خطر CVD مهم باشد.
منبع:
https://www.news-medical.net/news/20230526/Study-reveals-type-2-diabetes-diagnosis-spurs-cholesterol-shifts-alters-Ccardiovascular-risk.aspx